ჰომოიერარქთა მოკლე ქრონიკები

ჰომოიერარქთა მოკლე ქრონიკები

ავტორი: იაკობ მილქი

მას შემდეგ, რაც 17 მაისს საქართველოს საპატრიარქომ ყველაზე დაუცველ ადამიანებს ომი გამოგვიცხადა,

მას შემდეგ, რაც სახელმწიფომ თავისი საუკეთესო ტრადიციებით კიდევ ერთხელ დაგვარწმუნა, რომ არ შეუძლია საკუთარი მოვალეობის შესრულება,

მას შემდეგ, რაც ჩვენსავით დაუცველმა რელიგიურმა უმცირესობებმა თხასავით გაგვყიდეს და მარტო დაგვტოვეს, მიუხედავად ზოგიერთი მათგანის ბოდიშისა,

მას შემდეგ, რაც გარს შემოვუარეთ კაცთმოძულეობის პრობლემას, ვთქვით ბევრი, დავწერეთ კიდევ უფრო ბევრი და ყველა, ვინც ზარმაცი არ იყო, ეკლესიისა და ლგბტ საზოგადოების შესახებ ალაპარაკდა,

და მიუხედავად ამ ალაპარაკების დადებითი კოეფიციენტისა, –

მას შემდეგ, რაც ჩვენ და სამოქალაქო საზოგადოება ეკლესიის ბომონდის წინაშე დავმარცხდით, დარჩა კი რამ, რაც არ გვითქვამს?

ვფიქრობ, რომ დარჩა. დარჩა ის, რისიც მათ ყველაზე მეტად ეშინიათ. თუ გადახედავთ 17 მაისის კადრებს და ჩვენს თვალებს ხილაბანდს ავხსნით, დავინახავთ, რომ ყოველი ადამიანური დაყოფა ნაკლოვანია. ყველაზე ბრიყვული წარმოდგენა გვეუბნება, რომ ამ კადრებში,  ჰეტეროსექსული ქრისტიანები ჰომოსექსუალ ურწმუნოებს ებრძვიან იმისთვის, რომ საკუთარი თავი და ბავშვები დაიცვან ავადმყოფობისგან.

მაგრამ ეს ტყუილია, არა მხოლოდ იმიტომ, რომ ლგბტ…

View original post 758 more words

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: